2006/Dec/07

หลายปีที่ทำงานด้วยกัน หลายครั้งที่หงุดหงิดเมื่อมีอะไรไม่ได้ดั่งใจ

หลายครั้งที่ทะเลาะเบาะแว้ง ตั้งแต่เล็กน้อยถึงรุนแรง เพียงเพราะถูกแก้ไขงาน ไม่ผ่านงานให้ เขาละครับ พี่ชายผมสุทธิพงษ์

Photobucket - Video and Image Hosting

จากวันแรกที่เขาเรียกผมเข้าไปคุยในห้องทำงานกันสองคน คำแรกที่เขาบอกผม "พี่ชอบมึงวะ พีว่ามึงต้องไปได้"

จากวันนั้นถึงวันนี้ ผมรู้ตัวดี ก้าวมาจากวันนั้น ไม่กี่ก้าว (และพยายามหลอกตัวเองเสมอว่า เรารุ่นใหญ่แว้ววว)

จากวันที่ร่วมทุกข์กันขนาด แชร์เงินที่เหลือกกันกินข้าว

ถึงวันที่เราไปกินเนื้อย่างจานละ1200

ตั้งแต่วันนั้น ผมไม่เคยเปลี่ยนตัวเอง ยังคงเอาแต่ใจ รักตัวเอง และหมุนรอบตัวเองแทนโลก กะลาผมมันใบใหญ่มากกกก

ไม่กี่วันที่ผ่านมา พี่ทำอะไรบางอย่างให้ผมเห็น

วันที่พี่ลงมือแก้งานตัวเอง ทั้งๆที่ไม่เต็มใจ และยืนยันว่าไม่เต็มใจ แต่พี่แก้มัน แก้แล้วแก้อีก จากงานวันแรก แทบไม่เหลือซากเค้าเก่าให้เห็น งานที่พี่อยากใช้ประกาศมุมมองกับโลก กลายเป็นแค่งานขำๆ "จากปากพี่นะ"

คำตอบของพี่มีแค่คำเดียว "ทำสิ่งที่ต้องทำ ไม่ทำ แล้วงานชุดนี้จะได้วางไหม?"

Photobucket - Video and Image Hosting

นั่นละที่พี่ทำให้ผมรู้ ว่าพี่เปลี่ยนไปแล้ว และเปลี่ยนไปเยอะมากเหมือนงานที่พี่เปลี่ยนมัน บางครั้งศักดิ์ศรีเราต้องวางไว้ที่บ้าน พี่บอกไว้งั้น และบอกผมนานแล้ว

วันนี้สิ่งที่พี่ทำปลดตะขอศักดิ์ศรีให้ผมแล้ว แล้วผมจะถอดมันวางไว้ที่บ้าน(ให้ได้)

ขอบคุณนะพี่ ที่ทำงานแบบมืออาชีพกับผม

และขอบคุณนะพี่ ที่เป็นพี่ที่ดีโคตรๆของผมเสมอมา และผมรู้ว่า จะเสมอไป

ขอบคุณครับ

โจ๊ะ (วันเตรียมปลดอาวุธ)

ปล. นี่คือผลงานที่พวกเราทำกันมา ซึ่งมีพี่ชายผมเป็นแกนนำ ...ทุกชุด

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Comment

Comment:

Tweet


นี่

ไปเมือกนอกเหรองายยยยยยยยย


gagagaaaaaaaaa
#9 by Tabitha Vixx At 2007-02-16 05:46,
มา tag ด้วย!!!
#8 by Tabitha Vixx At 2007-01-13 02:08,
สู้ๆกันต่อปาย กูแวะมาชวนมึง tag ว่ะ
#7 by tomiboi At 2007-01-09 10:21,
นี่!!!
เราว่าเรา ดองแล้วนะ

#6 by Tabitha Vixx At 2007-01-04 01:07,
กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
#5 by Tabitha Vixx At 2006-12-11 23:12,
บางทีงานกับอุดมการณ์มันก็ไปกันคนละทาง
เราก็ต้องเลือกวางอุดมการณ์เอาไว้ชั่วคราว ทำงานก่อน แล้วค่อยกลับไปเก็บเอาอุดมการณ์มาใหม่

ปล. พี่บั๋งเก่งจังเนอะ :D
#4 by ^K@ew^ (203.121.172.56) At 2006-12-08 22:24,
ลูกพี่ชื่อสุทธิพงษ์เหมือนกันค่ะ

แล้วก็เคยโดนสั่งให้แก้งานเหมือนกัน ไม่รู้กี่สิบครั้ง

ก่อนที่วันหนึ่งเขาจะบอกกับเราว่า...
อืม... งานที่เราทำเป็นงานที่ลุ่มลึกมาก

ดีใจที่สุด ตอนนี้แทบจะที่สุดในชีวิต คนที่เป็นมืออาชีพอยู่ในวงการมาเป็นสิบยี่สิบปี ยอมรับชื่นชมผลงานของเด็กเมื่อวานซืนอย่างเรา

แต่จริงๆแล้วก็ขอบคุณเขานะคะ ที่จริงๆ แล้วมันดีมากได้ก็เพราะเขาสอน แล้ว ก็เพราะเราแก้งานซ้ำแล้วซ้ำอีก ทำให้เราลดอีโก้ ได้ฟังคนอื่น แล้วก็พัฒนาตัวเอง
นี่ล่ะค่ะ มืออาชีพ
#3 by rainyseason At 2006-12-08 07:45,
แล้วพี่บั๋งจะไปไหนอ๊ะป่าวพี่?
ชอบเรียงความเรื่องแม่อ่ะ.....แต่ชอบแดนบีมที่สุด
อืม บางทีเราต้องยอมรับเนอะว่า อุดมคติ มัน ยัดห่า ไม่ได้...
คนที่วางอุดมคติไว้ที่บ้านแล้วมาทำงานแบบมืออาชีพได้ นี่ นับถือจริงๆ
ยาก โคดยาก..

respect
จริงๆน่ะ

+แต่ว่าเอ่อ แบล็ค วนิลา แม่งรับไม่ได้จริงๆค่ะ แต่คณไม่ได้มีส่วนร่วมใช่มะ เอ้ะ หรือ มีอะ?

จาตี 5 แว้ววววววววววววววว
#1 by Tabitha Vixx At 2006-12-07 04:38,